Γεια σου Σεβαστάκη με το κλαρίνο σου!

2
COM

Γεια σου Σεβαστάκη με το κλαρίνο σου! ".
Τη φράση αυτή ακούγεται να φωνάζει η Μαίρη Λίντα, μέσα στο τραγούδι "Πουλιά μου διαβατάρικα".
Πρόκειται για ηχογράφηση της Αμερικής και στην ορχήστρα που συνοδεύει τη Λίντα.
Συμμετέχουν: ο Μανώλης Χιώτης στο μπουζούκι και ο Κώστας Σεβαστάκης στο κλαρίνο.

Γεννημένος το 1929 στο χωριό Σουρρήδες Σάμου, άρχισε να μαθαίνει κλαρίνο και σαξόφωνο στη "Φιλαρμονική Καρλοβασίου".

Παραμύθια Της Χαλιμάς...

1
COM

Οι Χίλιες και μία νύχτες (αραβικά: كتاب ألف ليلة وليلة) είναι συλλογή ιστοριών και παραμυθιών από τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία που συγκεντρώθηκαν και αποδόθηκαν στα αραβικά κατά τη διάρκεια της Ισλαμικής Χρυσής Εποχής. Είναι επίσης γνωστή ως Αραβικές νύχτες ή Παραμύθια της Χαλιμάς.

Το έργο συγκεντρώθηκε κατά τη διάρκεια πολλών αιώνων από διάφορους συγγραφείς, μεταφραστές και μελετητές σε όλη τη Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία και τη Βόρεια Αφρική. Οι ρίζες των ίδιων των ιστοριών ανιχνεύονται πίσω στην αρχαία και μεσαιωνική αραβική, περσική, ινδική, τουρκική, αιγυπτιακή και μεσοποταμιακή παράδοση και λογοτεχνία. Ειδικότερα, πολλές ιστορίες προέρχονται από την παράδοση της εποχής των Χαλιφάτων ενώ άλλες προέρχονται από την Περσία, έχοντας εισάγει και ορισμένα ινδικά στοιχεία.

Αυτό που είναι κοινό σε όλες τις εκδόσεις της συλλογής είναι η αρχική ιστορία-πλαίσιο με τον Σαχριάρ (από την περσική λέξη شهريار που σημαίνει "βασιλιάς" ή "ηγεμόνας") και τη Χαλιμά. Μερικές εκδόσεις περιέχουν μόνο μερικές εκατοντάδες ιστορίες/νύχτες, ενώ άλλες περιλαμβάνουν 1.001 ή και περισσότερες.

Μερικές ιστορίες, και ιδιαίτερα "Ο Αλλαντίν και το Μαγικό Λυχνάρι", "Ο Αλί Μπαμπά και οι Σαράντα Κλέφτες" και ο "Σεβάχ", αν και είναι σχεδόν γνήσια παραδοσιακά παραμύθια της Μέσης Ανατολής, δεν αποτελούσαν μέρος των αραβικών εκδόσεων αλλά ενσωματώθηκαν στη συλλογή από τον Αντουάν Γκαλάν και άλλους Ευρωπαίους μεταφραστές.

ΛΑΪΚΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΗΣ ΣΑΜΟΥ

0
COM

Στη Χώρα όπως και στους Μυτιληνιούς της Σάμου βρίσκουμε και τους τρεις τύπους του Σαμιώτικου σπιτιού, που φαίνεται πως υπάρχουν σε όλα τα χωριά του νησιού:
Το απλό τυπικό νησιώτικο σπίτι, που εδώ περιγράφουμε, το εξελιγμένο και κάπως πλουσιότερο τύπο, τις κατοικίες, και το αρχοντικό, τον πύργο.
Το απλό μονόσπιτο της Σάμου έχει σχήμα ορθογώνιο. Αποτελείται τις πιο πολλές φορές από δύο πατώματα, το ανώι και το κατώι.
Το κατώι είναι ένα ισόγειο ή υπόγειο, σκοτεινό και απεριποίητο, που χρησιμεύει για αποθήκη στα πιθάρια, κιούπια και βαρέλια του λαδιού και του κρασιού, τα σκαφίδια και διάφορα άλλα οικιακά σκεύη και τις σοδειές.  Το κατώι το λένε συχνά βαρκαρέτζο και δεν συγκοινωνεί με το ανώι παρά μόνο εξωτερικά. Μπαίνει κανείς στο ανώι ή απευθείας από τον δρόμο, αφού ανέβει μερικά πέτρινα σκαλάκια (σπίτι Χώρας), ή μέσα από μικρή αυλή, όπου κάτω από τις πέτρινες σκάλες του είναι η πόρτα του κατωιού (Μυτιληνιοί). Οι σκάλες του ανωιού μας φέρνουν σε ένα χαγιάτι με τόξα, που τόσο συνηθίζεται στα σπίτια της Σάμου του κάθε τύπου, και χρησιμεύει για να προστατεύει την πόρτα του σπιτιού από τον ήλιο και τα νερά της βροχής. Στα χωριάτικα σπίτια το χαγιάτι χρησιμοποιείται συχνά το καλοκαίρι και για τον ύπνο.

Οι "Σαμιώτισσες"

3
COM
Η Σαμιώτισσα είναι από τα πλέον διαδεδομένα τραγούδια σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο και φυσικά, ανάμεσα στις ελληνικές κοινότητες της διασποράς.
Έχει δισκογραφηθεί δεκάδες φορές, με διαφορετικές μουσικές και στιχουργικές παραλλαγές ποικίλου ύφους.
Τραγούδι πολύ γνωστό από τις αρχές του 20ου αι. τουλάχιστον, το οποίο, με τη συγκυρία της ενσωμάτωσης της Σάμου στο ελληνικό κράτος, πριμοδοτείται και εντάσσεται πανελλαδικά στο βασικό ρεπερτόριο στις σχολικές γιορτές, στις στρατιωτικές μπάντες και στις παντός είδους εκδηλώσεις και παραστάσεις εθνικού και μη περιεχομένου.
Καθώς είναι μια εύκολη μελωδία, βασισμένη πάνω στον πανελλήνιο  ρυθμό των 7/8, βρίσκει πάντα μια θέση στις διάφορες εκδηλώσεις (μαζί με το Μαντήλι καλαματιανό, την Αιγιώτισσα, το Λεμονάκι μυρωδάτο, το Ένα νερό κυρά Βαγγελιώ και μερικά άλλα) για να χορέψουν όλοι.

Στο Cafe του Ιανού με την Τασούλα Επτακοίλη

1
COM

Στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων «Συναντήσεις με Μουσικούς στο Cafe του ΙΑΝΟΥ», χθες Τετάρτη 20 Μαΐου 2015, στις 20:30, η Τασούλα Επτακοίλη είχε καλεσμένο της τον Φίλιππο Πλιάτσικα.

Ο τραγουδοποιός αφηγήθηκε τη ζωή του, μια ζωή γεμάτη ανατροπές.

Από το τσαγκαράδικο του πατέρα του, όπου έκανε πρόβες, στο δικό του, υπερσύγχρονο στούντιο ηχογραφήσεων, το Μέλυδρον.

Ξύλινες Μεταμορφώσεις Κουμαιΐκων - Koumeika Woodturning

4
COM

Πάντα με γοήτευε η Τέχνη των ανθρώπων. Όλων αυτών που έχοντας στα χέρια τους ένα μουσαμά, δυο κόλλες χαρτί, ένα κομμάτι ξύλο, μια πέτρα, μπορούσαν να αποτυπώσουν πάνω του, τους δρόμους της φαντασίας τους και να του δώσουν μορφή, έκφραση, συναίσθημα.

Ξαφνιάστηκα ευχάριστα λοιπόν, όταν πριν από μερικούς μήνες "συνάντησα" απρόσμενα μέσα από τις σελίδες των κοινωνικών δικτύων, τα αποτελέσματα της καλλιτεχνικής δουλειάς του φίλου μου και συγχωριανού Σταμάτη Φλωρούς, που με εξέπληξε!

Ο Ποιητής Δ. Π. Παπαδίτσας

9
COM

"Αγαπητέ μου Νώντα
Χτες το βράδυ ξαφνικά μου ‘ρθε και μπήκα σ’ ένα καΐκι που θα μετέφερνε κρομμύδια στους Λειψούς και βρέθηκα στην Πάτμο. Και σου γράφω από εδώ.
Πολλές μέρες πριν άκουγα στο μυαλό εκείνες τις λέξεις της Αποκαλύψεως: «εις νήσον καλουμένην Πάτμον». Ποια Πάτμος θα μας λυτρώσει;"
Το εμπορικό λιμάνι απόπλου, οι Λειψοί και η Πάτμος απέναντι, το καΐκι, το φορτίο... Όλα ταιριαστά, στο χώρο και στο χρόνο!!
Ο Δημήτρης Παπαδίτσας γεννήθηκε στα Κουμέικα της Σάμου, στις 22 Σεπτεμβρίου 1922 (σύγχρονος του μεγάλου Τάσου Λειβαδίτη, ακόλουθος όμως διαφορετικού λογοτεχνικού ρεύματος).

Γονείς του ήταν ο Παρασκευάς Παπαδίτσας κι η Μαρίτσα (το γένος Φιλιππάκη).

Τι Είναι Αυτό Που Μας Ενώνει...

4
COM

"Je Suis Koumeika" που λένε και οι Γάλλοι :)

Χαιρόμαστε να βρισκόμαστε, να μιλάμε, να νιώθουμε, να αγαπάμε, να γελάμε, να τραγουδάμε, να χορεύουμε, να διασκεδάζουμε!!!

Το πανάκι που ξετυλίγεται στον καιρό, όλο και φουσκώνει, αντέχει και δυναμώνει!

Ο ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΟΥΤΣΟΣ ή ΣΑΜΙΩΤΗΣ

2
COM

Ο Ιωάννης Ηρακλή Μούτσος, γεννήθηκε στο Βαθύ της Σάμου το 1889. Το κανονικό όνομα της οικογένειάς του ήταν Μουρίκης, ενώ Μούτσος ήταν το παρατσούκλι. Αργότερα, λόγω της καταγωγής του, συνηθίζονταν να τον αποκαλούν Σαμιώτη. Έτσι, στους δίσκους της MECHIAN RECORDS τον βρίσκουμε και σαν Μούτσο και σαν Σαμιώτη.

Άρχισε να τραγουδάει και να μαθαίνει σαντούρι από μικρός. Το 1905, σε ηλικία 16 ετών, πήγε με κάποια Σαμιώτικη κομπανία στη Σμύρνη, όπου έμεινε για πέντε χρόνια. Εκεί τελειοποιήθηκε στο σαντούρι, ενώ ταυτόχρονα ολοκληρώθηκε σαν τραγουδιστής. Η θητεία του στη Σμύρνη, είχε σαν αποτέλεσμα να αποτυπωθούν στο μυαλό του τα βυζαντινά ακούσματα των μεγάλων Σμυρνιών τραγουδιστών των αρχών του περασμένου αιώνα. Έτσι, ο Μούτσος έγινε άριστος εκτελεστής αμανέδων.