Αθηένου Κύπρος: Διακοπές στη Νεκρή Ζώνη, λόγω Κατακλυσμού και όχι μόνο...

0
COM


Κάθε εμπόδιο για καλό λένε και στη δική μας περίπτωση έπεσε γάντι.

Όλα είχαν κανονιστεί από καιρό πολύ και στη λεπτομέρεια τους.
Όταν πρόκειται για ταξίδια και δη εκτός Ελλάδας, αστοχίες δε χωράνε. Βέβαια δε μπορείς πάντα να τα προβλέπεις όλα και πολύ περισσότερο τις συμπεριφορές τρίτων.
Από σύμπτωση και μόνο, πληροφορήθηκα την παραμονή του ταξιδιού, οτι το κατάλυμα που είχα κλείσει για το 3ήμερο του Αγίου Πνεύματος στη Λάρνακα της Κύπρου, είχε δοθεί χωρίς λόγο σε άλλον κι οτι θα έπρεπε το ίδιο βράδυ να ψάξω από την αρχή να βρω δωμάτιο...
Εδώ υπεισέρχεται ... ο Κατακλυσμός!!!

ΕΥΠΑΛΙΝΕΙΟ ΟΡΥΓΜΑ: ΤΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΣΑΜΟΥ ΤΟΥ 6ου ΑΙΩΝΑ π.Χ.

0
COM

Ένα από τα μεγαλύτερα τεχνικά επιτεύγματα της αρχαιότητας, ανοίγει ξανά για τους επισκέπτες, μετά την ολοκλήρωση των έργων αποκατάστασης, συντήρησης και ανάδειξής του.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΣΟΥΛΑ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

6ος ΑΙΩΝΑΣ Π.Χ. Η Σάμος ζει περίοδο ακμής, η πρωτεύουσά της, το σημερινό Πυθαγόρειο, είναι μια από τις πιο ισχυρές πόλεις της Μεσογείου. Ο τύραννος Πολυκράτης, που κυβερνά το νησί από το 538 έως το 522 π.Χ., υλοποιεί ένα άνευ προηγουμένου οικοδομικό πρόγραμμα, το οποίο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την ανέγερση ενός μεγαλοπρεπούς ναού προς τιμήν της θεάς Ήρας και τειχών για να κρατούν μακριά τους εχθρούς, αλλά και τη δημιουργία ενός λιμανιού με μόλο μήκους 300 μέτρων. Οι 15.000 κάτοικοι της αρχαίας Σάμου είχαν πλούτη και σπίτια γεμάτα θησαυρούς που είχαν φέρει από τα ταξίδια τους οι Σάμιοι ναυτικοί, αλλά τους έλειπε ένα πολύτιμο αγαθό: το νερό.

των ξεριζωμένων...

0
COM

Η εξουσία τους απαγορεύει
την περιουσία που έφτιαξαν δική τους
και τους ελεεί με μόνη τη ζωή τους.

Gaspar Aquilar  (1561–1623)

*photo

ΞΕΝΙΑ : O Φασιανός, τα ναυτάκια του και η Σάμος

0
COM



Με αφορμή τα σημερινά νέα για την αξιοποίηση του Ξενία (31 Μαρτίου), αλλά και παρακινημένος από μια ερώτηση της αγαπημένης μας Venetia Georgiou, ξεσκόνισα λιγάκι βιβλία και χαρτιά να (ξανα)δω τι έχει πει ο Φασιανός για το Ξενία μας κι είπα να τα μοιραστώ μαζί σας...

Ο Γουργούρης της Τασούλας Επτακοίλη

0
COM


Συντελεστές
Εκδότης : ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας : Επτακοίλη Τασούλα
Εικονογράφος : Γιοβάνης Tomek

Ένας γάτος που ζει σε ένα διαμέρισμα στη μεγάλη πόλη.
Κι ένα σκυλάκι που γεννήθηκε σε ένα χωριό ψηλά στο βουνό.
Τους χωρίζουν πολλά.
Όμως τους ενώνει κάτι που άνθρωπος δεν μπορεί να φανταστεί.
Ούτε άλογο. Ούτε κατσίκα. Ούτε αγελάδα. Ούτε κότα. Ούτε κουνέλι. Ούτε… Ούτε…

Ο γάτος είναι ο Γούρης, από το Γουργούρης.
Ο σκύλος δεν έχει όνομα. Αν θέλετε, όμως, μπορούμε να τον φωνάζουμε κι αυτόν Γουργούρη.
Ναι, αλλά τα σκυλιά δε γουργουρίζουν, θα μου πείτε. Είστε σίγουροι;

Μια ιστορία για την αγάπη που ποτέ δε χάνεται. Για την ανθρωπιά και την απανθρωπιά – ανθρώπων και ζώων. Και για το πόσο ωραίο είναι να είσαι διαφορετικός.

"Η Μεγάλη Στιγμή για την Παιδεία"

0
COM

Παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου, πραγματοποιήθηκε χθες Πέμπτη, στην Παλαιά Βουλή, η βράβευση των «Πρώτων εκ των Πρώτων» αποφοίτων Λυκείου από όλη την Ελλάδα, στο πλαίσιο του προγράμματος «Η Μεγάλη Στιγμή για την Παιδεία» που έχει καθιερώσει από το 2003 η Eurobank.

Με το πρόγραμμα «Η Μεγάλη Στιγμή για την Παιδεία», η Eurobank επιβραβεύει κάθε χρόνο τους αριστούχους αποφοίτους που συγκέντρωσαν τον μεγαλύτερο αριθμό μορίων πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σε κάθε ένα από τα 1.750 Γενικά και Επαγγελματικά Λύκεια της χώρας.

Η σχολική περίοδος 2015-2016 ανέδειξε 1.094 αριστεύσαντες από όλη την Ελλάδα.

H παρθένα και ο αγαπητικός της

2
COM

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  "ΤΟ ΒΗΜΑ" 19/02/2006 

Το παλαιότερο ρομάντσο της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας σε πεζό λόγο και οι μεταγραφές του

To μυθιστόρημα του Μητίοχου και της Παρθενόπης (Μ&Π) είναι ίσως το παλαιότερο ρομάντσο της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας σε πεζό λόγο - χρονολογείται από τον 1ο αι. π.X.
H ηρωίδα είναι κόρη του τυράννου της Σάμου Πολυκράτη, ο Μητίοχος είναι γιoς του αθηναίου στρατηγού Μιλτιάδη (ο αναχρονισμός είναι συνηθισμένος στα αρχαία ελληνικά μυθιστορήματα - AEM).
Το ρομάντσο, σύμφωνα με τέσσερα φθαρμένα παπυρικά αποσπάσματα που διαθέτουμε, αρχίζει με ένα συμπόσιο στην αυλή του Πολυκράτη.
Τελετάρχης είναι ο φιλόσοφος Αναξιμένης και η συζήτηση που διεξάγεται αφορά τη φύση του έρωτα. Στη συζήτηση παίρνουν μέρος και οι δύο νέοι. Αγνοούμε τη συνέχεια, όμως γνωρίζουμε ότι η ιστορία τού M&Π υπήρξε πολύ δημοφιλής στους επόμενους αιώνες.
Ο Διονύσιος ο Περιηγητής (αρχές 2ου αι. μ.X.) αναφέρει ότι η αγνή Παρθενόπη έζησε στην Καμπανία και πήρε το όνομά της διά το πολλοίς υποπεσούσα ανδράσι φυλάξαι την παρθενίαν.
Ο Λουκιανός - περίπου σύγχρονος του Διονυσίου - μας πληροφορεί ότι στη M. Ασία εξακολουθούν να παριστάνονται πολλά δράματα, ανάμεσα στα οποία η θλιβερή ιστορία του Πολυκράτη και η περιπλάνηση της Παρθενόπης ως την Περσία. Μάλιστα διερωτάται ποιος σοβαρός άνθρωπος θα παρακολουθούσε έναν θηλυπρεπή ηθοποιό (θηλυδρίαν) ντυμένο γυναίκα να μιμείται ερωτικά γύναια, όπως Φαίδρες, Παρθενόπες και Ροδόπες.
Τέλος, δύο μωσαϊκά από τη Συρία (2ος αι. μ.X.) δείχνουν την Παρθενόπη να συζητεί με τον Μητίοχο που είναι ντυμένος Ρωμαίος αξιωματικός. Δεν αποκλείεται και τα δύο μωσαϊκά να εξεικονίζουν θεατρικές παραστάσεις εμπνευσμένες από την ιστορία της Παρθενόπης.

ΕΔΩ ΜΥΤΙΛΗΝΙΟΙ...!!!

3
COM


της Κούλας Καραμηνά-Πόθου

Στα στέκια τα επαρχιώτικα που λέει κι ο Σαββόπουλος στο «ας κρατήσουν οι χοροί», εμείς οι παραμεθόριοι φύλακες της πέτρας και του δεντρολίβανου, της ελιάς και του σκίνου , του μαύρου σαμιώτικου πεύκου και της κνούκλας, του αμπελιού και της δάφνης. Στέκι του μοναχικού ανθρώπου η αρχαιότατη δρύς κάτω από τα κάστρα του Πολυκράτη, το τοξωτό άνοιγμα –απομεινάρι του υδραγωγείου της πηγής των Αγιάδων, πλησίον του ιερού ναίσκου τ΄Αι-Γιάννη, με το ομώνυμο του Αι-Γιαννιού το ρέμα, απροσπέλαστο σχεδόν. Κάποτε στα όνειρα του παππού, αυτό το ρέμα, είχε λέει προοπτική να γίνει δρόμος, να θαυμάζουν οι περιηγητές την αετοφωλιά, τις σπηλιές, τους φεγγίτες του Ευπαλινείου ορύγματος…

Όνειρα που σκορπίστηκαν ή μήπως μεταλαμπαδεύτηκαν στις γενιές που προσμένουν και αγωνίζονται κι ας φαίνεται σε μερικούς ότι ο αγώνας είναι μάταιος, γιατί εύκολα γίνεσαι ρίψασπις , δοσίλογος επί το νεολληνικότερον, βολεψάκιας ή παρτάκιας κατά την αργκό, μα δύσκολα επιμένεις κι αντιστέκεσαι. «Η Ελλάδα που επιμένει , η Ελλάδα που αντιστέκεται κι όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει…».