Τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων

Τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων άρχιζαν με τη λήξη του σχολικού έτους και τελείωναν με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.
Τελευταίες υποχρεώσεις οι γυμναστικές επιδείξεις στην πλατεία του χωριού. Άσπρο φανελάκι μπλε σορτσάκι και ΕΛΒΙΕΛΑ. Τα "Ενδεικτικά" την επόμενη μέρα. Μετά φορτώναμε όλα τα απαραίτητα στο τρίκυκλο του Σταμάτη ή του «Σκόμπη». Πάνω κι εμείς κρεμασμένοι και βουρ για τη θάλασσα.
Μόνιμος προορισμός ο ΜΠΑΛΟΣ. Κοντινή η απόσταση αλλά πολλές οι στροφές και ο δρόμος κακοτράχαλος. Αραδιάζαμε τα μπογαλάκια μας στη μεγάλη αποθήκη που είχαμε νοικιάσει για 2 μήνες και η περιπέτεια μόλις είχε αρχίσει.
Μια βδομάδα νωρίτερα το κτίριο που μας φιλοξενούσε, είχε συγυριστεί και ασπριστεί.
Στήναμε τα ράντσα. Στα «πόδια» τους κατσαριδίνη σκόνη για τους σκορπιούς. Το «φανάρι» κρεμασμένο δίπλα στο πετρογκάζ, συντήρηση για τα φαγητά και τα βούτυρα. Μια κούτα ΕΒΑΠΟΡΕ για το ξεκίνημα. Καφέ ζάχαρη για τους μεγάλους. Βανίλια υποβρύχιο για τους μικρούς.

Τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων είχαν γεύση.
Αλμύρα της θάλασσας. Από τα χαράματα στην καθετή μέσα στην «ΙΣΜΗΝΗ», μετά μπάνιο ατελείωτες ώρες και λίγο πριν βραδιάσει τσαλαβούτημα στην ακρογιαλιά ψάχνοντας για κοχύλια και πεταλίδες.
Σταφύλια άσπρα, ροζακιά, «φράουλες», μοσχάτα και σύκα βασιλικά από το κτήμα του παππού στ’ «Αλώνια». Ξυπνούσα το πρωί κι αντίκριζα την κοφίνα ξέχειλη από χυμούς κι αρώματα.
Καρπούζια «λίρες» κατακόκκινα, από το καΐκι που τα έφερνε από την Κάλυμνο.
Πορτοκαλάδες και γκαζόζες μπούζι μέσα στη γούρνα με το τρεχούμενο νερό έξω από το καφενείο του «Τσερέπα»
Στραγάλια, φιστίκια, πασατέμπο, παστέλια και λοταρία από τον «Λάκον».

Καϊμάκι παγωτό χύμα στο χωνάκι από το καροτσάκι του «Λαλέ».
Χταποδάκια ψημένα σε αυτοσχέδιες ψησταριές ανάμεσα στα βράχια πλάι στο κύμα.
Ροφούς και συναγρίδες από τον πατέρα μου. Χάνους, γύλους, πέρκες, ζαργάνες, γοφάρια και ξιφίες από τον παππού μου.

Βαρκάδες στη Σαμιοπούλα, τον Πεύκο, τη Βελανιδιά, τον Όρμο τα Βοτσαλάκια. Όταν φούσκωνε η θάλασσα σκεπαζόμασταν με τους μουσαμάδες και πηγαίναμε κόντρα στο κύμα να μη μπατάρει η βάρκα.
Τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων είχαν παρέες.
Ο Κυριάκος, η Πάτρα, η Αννούλα, ο Γιώργος, η Αλέκα, ο Τάκης, η Έφη, ο Αλέκος, η Νάντια, ο Philip, η Helen, ο Robert. Σχεδόν όλοι μεγαλύτεροι από μένα αλλά πάντα παρέα.
Πάρτι στη βίλα του γιατρού με 45άρια στο πικάπ από τη Βίκυ Λέανδρος, την Έλενα, τον Demis Roussos τον Πασχάλη και τους άλλους.

Σινεμά που και που, στον αυτοσχέδιο θερινό που στήνονταν από το Θανάση τον πλανόδιο στη μέση του δρόμου.
Ατέλειωτες Αυγουστιάτικες νύχτες με κουβέρτες να ψάχνουμε για τη μικρή και τη μεγάλη Άρκτο και να μετράμε τα πεφταστέρια.

Ποδήλατα με δυναμό και χαρτονάκια στις ακτίνες.
Μπάλα στα χωράφια και αργότερα στο «γήπεδο». Σκουρέϊκα Κουμέϊκα : 1 – 11!! ΜαραθόκαμποςΚουμέϊκα : 3 – 5!! Ο Αλέκος, ο Γιάννης, ο Κώστας, ο Μάκης, ο Μανόλης του παπά, οι Γιουρέληδες, ο Σταύρος και οι μεταγραφές από την Αθήνα και τη Γερμανία. Μεγάλη ομάδα.
Βόλτες και έρωτες αργότερα στο «μάρμαρο». «Το καλοκαίρι μαζί πηγαίναμε στην αμμουδιά ..», «Συννεφούλα συννεφούλα», «Μη μιλάς άλλο γι’ αγάπη» … Τα τραγούδια έβγαιναν από τα στόματα όλων και μας ανέβαζαν για πολλές ώρες ψηλά.
Τα χρόνια πέρασαν παίρνοντας μαζί τους πολλά από τα «δώρα» εκείνης της εποχής. Φέρνοντας όμως άλλα.

Η παρέα άλλαξε. Έγινε πιο μικρή αλλά πιο δική μου.
Η Μαρία, ο Παντελής, ο Ευθύμης!
Οι αχώριστοί μου από το ΄83, το ΄89, το ΄91 κι έπειτα.
Με την οικογένειά μου τώρα πια μέσα από άλλες συνθήκες ανακαλύπτω καινούριους προορισμούς.
Οι αποδράσεις του Καλοκαιριού έχουν πιο σύντομη διάρκεια.
Στριμωγμένες πολλές φορές στα χρονικά περιθώρια της «κανονικής άδειας».
Πάντα όμως γεμάτες από συγκινήσεις, χρώματα, γεύσεις και μουσικές, κρίκους στην αλυσίδα που μας ενώνει με κείνες τις Αυγουστιάτικες νύχτες που παιδί μέτραγα τ αστέρια να πέφτουν στη θάλασσα του Μπάλου.

1 σχόλιο:

  1. ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ ΗΤΑΝ Ο ΜΑΡΙΝΟΣ!ΤΟ ΞΥΛΟ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΣΤΑ ΣΚΟΥΡΕΪΚΑ ΤΟ ΘΥΜΑΣΑΙ?
    ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ?ΣΤΕΙΛΕ ΜΟΥ ΣΤΟ sakismel@yahoo.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή