Δίσκος: Το Μεγάλο Ταξίδι
Είχα μια αγάπη μια φορά που ‘μοιαζε λίγο
στη θλίψη μόνο με τη φτωχογειτονιά
εκεί που η σκέψη ακροπατεί σαν το φονιά
για να τη δει απ’ τη γωνιά
πως να ξεφύγω
Μοιάζουν οι δρόμοι μας σπαθιά που συναντιούνται
μέσα στη νύχτα και ραΐζουν τη σιωπή
αίμα στ’ αχείλι και στο βλέμμα αστραπή
πες μου ποιο στόμα να τα πει
και πώς ξεχνιούνται
Τ’ όνειρο μικρή σαν χαθώ νωρίς
κάμε φυλαχτό για να το φορείς
ράψε δυο πουλιά με κλωστή χρυσή
το ‘να να ‘μαι εγώ, τ’ άλλο να ‘σαι εσύ
Πέρασε κόσμε κι η παράσταση θ’ αρχίσει
και θα τα πούμε σα δυο φίλοι γκαρδιακοί
που σμίξανε κάποια θλιμμένη Κυριακή
σε μια ταβέρνα ερημική
κι έχουν μεθύσει
Άσπρο πουκάμισο θα βάλω απόψε πάλι
να πέσει απάνω του σαν ταύρος ο καιρός
δώσε μου μάνα την ευκή να βγω γερός
πόλεμος είναι και χορός
και παραζάλη
να πέσει απάνω του σαν ταύρος ο καιρός
δώσε μου μάνα την ευκή να βγω γερός
πόλεμος είναι και χορός
και παραζάλη
Τ’ όνειρο μικρή σαν χαθώ νωρίς
κάμε φυλαχτό για να το φορείς
ράψε δυο πουλιά με κλωστή χρυσή
το ‘να να ‘μαι εγώ, τ’ άλλο να ‘σαι εσύ
Ανάρτηση αφιερωμένη στο φίλο μου το Γιάννη, που με θυμήθηκε σε ώρα καλή, και μου το θύμισε!!
Αφεντικό ειπε
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια μας έτσι ειναι τα πράγματα φίλε
μου Γιώργο.Θυμόμαστε πάντα τους φίλους μας σε "ώρες καλές" αλλά
και σε ώρες δύσκολες κι αυτό κανένας δεν μπορεί να μας το πάρει...
Εξαιρετικό το τραγούδι,οπως και το
σχόλιο σου για το φίλο σου το Γιάννη.Να είστε και οι δύο πάντα καλά!!!
Οποιος έχει φιλους ειναι πλουσιος...
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι δεν το λεω εγω.
Περασα για να αφήσω τις ευχες μου.
Καλα να περνας εκει στην ομορφη Σαμο.
Τα ξαναλέμε τον Σεπτεμβη
Οποιος έχει φιλους ειναι πλουσιος...
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι δεν το λεω εγω.
Περασα για να αφήσω τις ευχες μου.
Καλα να περνας εκει στην ομορφη Σαμο.
Τα ξαναλέμε τον Σεπτεμβη