Η διπλανή παρέα!

Το ραντεβού κλείστηκε στο Λελούδα, 60 χρόνια μετά!!
Όχι το δικό μας. Εμείς τα έχουμε κλείσει για όλη τη σεζόν !!!!!!
Ο κύριος Θεοδόσης όμως και ο καπταν Γιώργης είχαν κανονίσει να ξανασυναντηθούν μεταξύ τους αλλά και με όλη την παλιοπαρέα, τη μέρα του αγιασμού για το νέο φρέσκο κόκκινο!!!
Έτσι βρεθήκαμε να καθόμαστε στο πλάι της δικής τους μεγάλης παρέας και να τσουγκρίζουμε με τους χωριανούς που είχαν έρθει να μας δουν από τη μακρινή … Κόρινθο.
Οι άνθρωποι καθώς είναι κυμπάριδες και γαλαντόμοι δεν ήρθαν με άδεια χέρια. Κουβάλησαν 2 τηγανιές μανίτες από την ορεινή Αρκαδία και υπέροχους κολοκυθοανθούς από τον κήπο τους, («λουλούδια» για τους υποψιασμένους) γεμιστά με γραβιέρα, έτοιμα για τηγάνι.
Ήρθαν οι ρεβιθάδες, οι μπακαλιάροι σκορδαλιά, οι ψητές σαρδέλες, οι φάβες και «τραβάγαμε κουπί» εκστασιασμένοι από το «τοπίο και τον προορισμό».
Με τα πιρούνια μας κουπιά και τα ποτήρια βάρκες χαράζαμε πορεία, με εφόδια τις ανοιχτές καρδιές, τη ντοπιολαλιά, τις απίθανες παλιές ιστορίες του χωριού και τη διάθεση που είχε πιάσει την ανηφόρα...!
Κι από τη διπλανή μεγάλη παρέα όμως οι "επιδόσεις" ήταν εξίσου σημαντικές!!
Κάποια βλέμματα ήταν λίγο περισσότερο υγρά και με μια σπίθα που τα έκανε να λάμπουν!!!
 ~*~
Οι μανίτες ήρθαν με σημαντικές απώλειες λόγω των ..."διοδίων" της διαδρομής «κουζίνα – τραπέζι». Όλοι ήθελαν να δοκιμάσουν!!!!! Οι κολοκυθοανθοί τα ...κατάφεραν καλύτερα!!
Οι καράφες όπως γέμιζαν έτσι άδειαζαν. 
Φοβερό το κόκκινο γιοματάρι. Φρέσκο με υπέροχο χρώμα κι ένα πλήθος από αρώματα να σε πλημυρίζουν σε κάθε γουλιά!!!
Ξάφνου μέσα στο χαμό της διονυσιακής ατμόσφαιρας, ακούστηκε η μελωδία κι ο σκοπός από τα χείλη των παπάδων που είχαν προηγουμένως τελέσει το μυστήριο.
Μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τι γινόταν, έδεσαν όλες οι φωνές, μαζί κι οι δικές μας στο «πότε θα κάμει ξαστεριά», στ’ «αγρίμια κι αγριμάκια μου», στο «γελεκάκι που φορείς» και στον «παπά απ τσ Αρβανίτις πουχ’ @ρχίδι@ σα μανίτις». Το τελευταίο το είπαμε μόνοι μας ... χωρίς τους παπάδες :))
Μπλέχτηκαν οι παρέες όπως οι φωνές κι άδειασε το κεφάλι κι η ψυχή από τα βάρη και τα ζόρια. 
Άνοιξαν τα χείλη σε χαμόγελα φωτεινά και τραντάχτηκε ο τόπος από τα γέλια και τα τραγούδια.
Ήταν από τις στιγμές που σε κάνουν να νιώθεις πολύ τυχερός που τις ζεις και που λες καμαρώνοντας, «ήμουν κι εγώ εκεί»!!



Δείτε ακόμα : "Οι μπουτιέροι κι οι γαϊδάροι...
Η ανάρτηση εμπλουτίστηκε με την ταινία "ΛΕΛΟΥΔΑΣ η παράδοση ζει στον ελαιώνα"!! 
Πρόκειται για μια υπέροχη δουλειά, για την οποία συνεργάστηκαν οι : ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΜΥΡΝΑΙΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΖΩΙΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΛΕΝΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΔΗ & ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΛΟΥΔΑΣ

5 σχόλια:

  1. Τηλεμαραθώνιοι ειδήσεων και ενημέρωσης για τα τεκταινόμενα,ανταποκρίσεις,ανταποκριτές,συνεντευξεις επι συνεντευξεων με τον κάθεολίγιστο αποτυχημένο της ζωής που κατάντησε βουλευτής ,υπουργός,ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΌΣ,τηλεμεταφερόμενη και προσποιητή αγωνία,θα σωθούμε ναι η οχι,διηρηγμένα ιμάτια από τους πρωτεργάτες της εθνικής ντροπής ,για το κατάντημα της "πατρίδας" ,ενα μάτσο προβιές μαδημένες ολοι τους...Κι εκεί που λες πως χειμώνιασε η ψυχή σου ,μια αλλη χώρα ,ενας αλλος λαός ,ενα κινούμενο θαλασσοδαρμένο ξερονήσι,μιαν αλλη Σαρακίνα,πορευεται στο χρόνο με εμπιστοσύνη με τις δικές του σημαίες ,τους δικούς του αγιους ,τους δικούς του θεούς..Ειδα το ηλικιωμένο ζευγάρι στη φωτογραφία,την απαστράπουσα αξιοπρέπεια της ματιάς τους και δάκρυσα..
    Και του χρόνου αδέρφια,κρατάτε γερά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπράβο, βρε Γιώργη, μακρινέ μου ξάδερφε, σας βλέπω, σας χαίρομαι, σας καμαρώνω, μπορώ να ομολογήσω πως… σας ζηλεύω κιόλας!
    Ενάντια σε όλο τούτο το θολό τοπίο δείχνετε πως υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν να καταλάβει η ζωή.
    Να τώρα που γράφω τούτο το σχόλιο φαίνεται πως «havemus papa»
     
    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έτσι μπράβο γείτονα ...
    Χτυπήστε την "κρίση" κατακέφαλα !!!
    Πιέστε κανένα και για μας που μας τα
    κόψανε οι άπονοι ντόκτορες ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το ιστολόγιό σας είναι μεγάλη μου αρέσει, περιμένω την παρουσία σας στο blog μου http://skrtu.blogspot.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σ΄ευχαριστώ πολύ που ήρθες και έτσι γνώρισα αυτό το όμορφο ιστολόγιο!
    Τι ωραία παρέα, όμορφες ανθρώπινες στιγμές!!!
    Ωραίοι άνθρωποι και φωτογραφίες!
    Ήδη είσαι στα αγαπημένα μου!
    Πολλούς χαιρετισμούς
    Μάγδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή